Wielu urlopowiczów jadąc nad Zatokę Għadira, bardziej znaną jako Mellieħa Bay, przeważnie nawet nie wie, w jak ciekawym miejscu będzie wypoczywać. 

Skorba - ruiny świątyń megalitycznych w północnej części miejscowości Żebbiegħ. Jako pierwszą wzniesiono lepiej zachowaną Świątynię Zachodnią (ok. 3500 p.n.e-3200 p.n.e), a następnie (ok. 3200 p.n.e-2500 p.n.e) dobudowano Świątynię Wschodnią. W 1992 budowlę wpisano na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Mnajdra - kompleks trzech prehistorycznych świątyń megalitycznych na południowym wybrzeżu Malty, na przeciw wysepki Fifla, kilkaset metrów od innego stanowiska archeologicznego Ħaġar Qim. W 1992 r. kompleks wpisano na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Budowle megalityczne zespołu Mnajdra wznoszono w okresie od III do połowy II tysiącecia p.n.e. Do budowy użyto dwóch rodzajów materiału znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie, mianowicie wapienia koralowego i globigerynowego.

Ħaġar Qim - stanowisko archeologiczne - zachowały się tu pozostałości megalitycznych świątyń, datowanych na IV i III tysiąclecie p.n.e. Kompleks odsłonięto w 1839r. W 1992 r. wpisano go na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Stanowisko archeologiczne znajduje się na południowym wybrzeżu wyspy Malty, na zboczu łagodnie opadającym do morza, na przeciw wysepki Fifla. Około 300m dalej, w kierunku morza, położona jest inna megalityczna świątynia Mnajdra.

Ta' Ħaġrat – stanowisko archeologiczne na obrzeżach miejscowości Mgarr. Zachowały się tu pozostałości megalitycznych świątyń, datowanych na IV i III tysiąclecie p.n.e. Kompleks został odkryty w 1925 roku przez Sir Themistoclesa Zammita. W 1992 roku obiekt wpisano na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Choć jest mniejsza od okolicznych świątyń, Ta' Ħaġrat jest najlepiej zachowaną budowlą megalityczną w północnej części wyspy.

Narodowe Muzeum Archeologiczne zlokalizowane jest przy głównej ulicy stolicy - Triq ir-Repubblika. Zajmuje budynek dawnej siedziby prowansalskich rycerzy zakonnych z 1571 roku - Auberge de Provence. Budowla w stylu barokowym została zaprojektowana przez Girolamo Cassara, twórcę najważniejszych budynków w Valettcie.W muzeum zgromadzono znaleziska archeologiczne z terenów Malty. W salach na dolnym piętrze zaprezentowano eksponaty z czasów neolitu, z okresu pomiędzy Għar Dalam czyli od ok. 5200 roku p.n.e do Tarxien (2500 roku p.n.e.).

Auberge de Castille, Leon e Portugal jest przykładem jednej z siedzib rycerzy zakonnych. Zakon skupiał kwiat rycerstwa i szlachty europejskiej. Jego członkami mogli zostać jedynie potomkowie najdostojniejszych rodów, dysponujący znacznym majątkiem. Zakon zorganizowany był w dziewięć grup, nazywanych językami – langues. W stolicy, każda z grup narodowych utrzymywała własną siedzibę – auberge. Auberge de Castille, Leon e Portugal, jak sama nazwa wskazuje zamieszkiwali rycerze z Półwyspu Iberyjskiego, którzy stanowili w Zakonie jedną z trzech największych grup narodowych.

Ggantija to budowle megalityczne datowane na lata około 3600-3200 p.n.e. Znajdują się w pobliżu miejscowości Xaghra na Gozo. Miejsce wraz z innymi budowlami megalitycznymi Malty zostało w 1980 roku wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Ggantija to właściwie dwie świątynie, do każdej z nich prowadzi osobne wejście, a łączy je wspólny okrągły dziedziniec.