Dla Josepha Spiteri , nazywanego Ta’Mena wytwarzanie przecieru z pomidorów jest tradycją rodzinną trwająca od pokoleń . Spiteri nadal podąża wedle starej receptury przekazanej mu przez matkę , która z kolei otrzymała ją od swej matki . Receptura ta wywodzi się z miasta w którym urodził się nasz producent a mianowicie Xaghra . Jednakowe i bardzo dojrzałe pomidory kroi się w kostkę a następnie soli zanim zostaną wyeksponowane na działanie słońca i pozostawione do wysuszenia .Następnie uzyskaną miksturę przeciera się tak aby oddzielić miąższ od skórek i pestek i dodaje cukru jako konserwantu . Przecier musi byś mieszany 3 razy dziennie przez następne 12 dni tak aby zachować swoje właściwości eteryczne .

Przepis na suszone słońcem pomidory to pewnie jeden z najpopularniejszych , ale ten posiadany przez Joe Muscat z Mgarr nie ma sobie równych. Zaczyna się od wybrania tych najbardziej dorodnych i soczystych , ich największym walorem musi być smak . Krok następny to krojenie owoców na połowę , posypanie sola a dalej pozostawienie na słońcu na około 5 dni . Kiedy osiągną właściwą teksturę zostają umieszczane w szklanych słojach z oleje w celu ich konserwacji . W takim stanie czekają na spożycie .

Marynowana cebula przygotowywana przez Piu Mercieca to z pewnością przysmak dla smakoszy pikantnych specjałów kulinarnych. Metoda wedle jakiej marynuje swe cebule sztukmistrz kulinarny jest jak najbardziej tradycyjna . Być może jej największy sekret leży w fakcie , iż cały proces produkcji jest wykonywany przez ludzkie dłonie .Obiera się cebule a następnie umieszcza w naczyniach wypełnionych octem , woda oraz solą . Receptura zdawać się nam może banalnie prosta , ale użyte składniki muszą być we właściwych proporcjach . Ma to ogromne znaczenie szczególnie jeżeli chodzi o właściwą twardość cebuli , zbyt duża ilość octu może spowodować jej zbytnią miękkość a to z kolei ma wpływ na obniżenie walorów smakowych. Aby dodać pikantności piklom Piu dodaje chili .

Uprawa owoców cytrusowych jest nieodzowną częścią maltańskiej tradycji od wieków. Dorianne Mifsud zamieszkująca Dingli jest miejscową mistrzynią wytwarzania tego lokalnego specjału.Owoce pomarańczy myje się , następnie obiera ze skóry i dzieli na małe cząstki , Dalej kawałki owoców umieszcza w garnku z dodatkiem wody oraz cukru i doprowadza do zagotowania .Skórka cytrynowa jest tu również obowiązkowym składnikiem , wzbogaca smak i aromat marmolady

Kiedy mówimy o wyrobie soli to maltańskie wyspy zostały naturalnie obdarzone w to wszystko co jest potrzebne aby otrzymać jej najdoskonalszą  postać. Emanuel Cini  from Zebbug ,Gozo , znany lokalnie jako Leli tal – Melh , powiada , że zbiór soli następuje w piękne i pogodne dni od początku maja do końca września . W tedy to parowanie następuje w sposób naturalny, Pozbieraną sól pozostawia się na parę dni aby uległa wysuszeniu . Kiedy jest już gotowa zmiata się ją właściwymi do tego celu miotłami z basenów solankowych . Gromadzi się ą w małe usypiska w kształcie góry , następnie ręcznie pakowana .

Konfitura  dyniowa to typowy dla tradycji narodowej  słodki przysmak . Veronica Farrugia from Rabat gotuje dynię w świeżo wyciśniętym soku z cytryny oraz pomarańczy razem z kora cynamonu oraz cukrem . Następnie masa jest miksowana do uzyskania jednolitej konsystencji. Skórki z pomarańczy , mandarynek oraz cytry dodawane są następnie dla wzbogacenia smaku  , a  dodana kropla rumu nadaje całości niespotykanego charakteru smaku .

Ninu Vella , znany powszechnie jako  Ta’ Kulajru  , jest przedstawicielem  rodu maltańskich rzezników . Jego rodzina od trzech pokoleń kultywuje tradycyjny wyrób wędlin i posiada sklep rzeźniczy nadal w tym samym miejscu Żurrieq. Kiełbasa – po maltansku Zelett tal-Malti jest jego specjalnością . Rzemieślnik w dalszym ciągu podąża za starymi przepisami oraz tradycyjnymi metodami produkcji . Używa nadal  maszyny która jest szeroko znana wśród ludzi z branży jako ‘pasgwar ‘ . Przepis składa się tylko z pięciu składników – mięsa wieprzowego , pietruszki , czosnku , soli oraz kolendry .